Η γενική κλινική εξέταση, για την τυχόν διαπίστωση διαταραχών από τα άλλα όργανα και συστήματα, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν και νευρικά συμπτώματα πρέπει να προηγείται της νευρολογικής εξέτασης.
Για παράδειγμα, ζώα με ηπατοπάθειες, νεφροπάθειες ή λειτουργικό νεόπλασμα των β-κυττάρων του παγκρέατος (ινσουλίνωμα), μπορεί να εκδηλώσουν επιληπτικές κρίσεις, ενώ οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο υποφλοιοεπινεφριδισμός, ενδέχεται να προκαλέσουν μυϊκή αδυναμία ή αιφνίδια πτώση του ζώου στο έδαφος (κατάρρευση). Σε ζώα που προσκομίζονται με διαταραχές της κινητικότητας επιβάλλεται η ορθοπεδική εξέταση για τη διαφοροποίηση νευρολογικής από τυχόν ορθοπεδική πάθηση όπως για παράδειγμα, η αμφοτερόπλευρη ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου στο σκύλο, που κλινικά μιμείται τις μυελοπάθειες της θωρακοσφυϊκής μοίρας της ΣΣ.
Η νευρολογική εξέταση περιλαμβάνει την απλή παρατήρηση του ζώου και τις νευρολογικές δοκιμές. Με την πρώτη εκτιμώνται :
- το επίπεδο συνείδησης και η συμπεριφορά
- η λειτουργία της όρασης
- η θέση της κεφαλής, του αυχένα, του κορμού και των άκρων με το ζώο σε όρθια θέση
- η κινητικότητα (βάδισμα και ισορροπία)
- η παρουσία ακούσιων μυϊκών σπασμών
Οι νευρολογικές δοκιμές στις οποίες περιλαμβάνονται και οι συμπληρωματικές εξετάσεις εστιάζονται στον έλεγχο :
- των αντιδράσεων θέσης
- των εγκεφαλικών συζυγιών
- των νωτιαίων αντανακλαστικών και του μυϊκού τόνου
- της αίσθησης του βαθύ πόνου
- του δερματομυϊκού αντανακλαστικού
Η νευρολογική εξέταση ολοκληρώνεται με την ψηλάφηση της κεφαλής, της ΣΣ και των άκρων. Οι δοκιμές, που μπορεί να προκαλέσουν πόνο πρέπει να εκτελούνται τελευταίες. Τα αποτελέσματα από τις νευρολογικές δοκιμές, πρέπει να καταγράφονται σε ειδικό δελτίο νευρολογικής εξέτασης επειδή η απλή απομνημόνευση μπορεί να οδηγήσει σε λάθη και παραλήψεις.