Η επιληψία είναι μια χρόνια περίπλοκη εγκεφαλική πάθηση, που χαρακτηρίζεται από την εκδήλωση επαναλαμβανόμενων επιληπτικών κρίσεων.
Για τη διάγνωση της επιληψίας αρκεί έστω και μια μόνο επιληπτική κρίση, υπό την προϋπόθεση ότι οφείλεται σε εγκεφαλική βλάβη (δομική, γενετική) και όχι σε παροδικό βλαπτικό για τον εγκέφαλο παράγοντα (π.χ. υπογλυκαιμία, νευροτοξίκωση). Τις περισσότερες φορές, η εγκεφαλική βλάβη δεν διαγιγνώσκεται και η επιληψία αναφέρεται ως ιδιοπαθής. Πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των όρων «επιληψία», που αποτελεί πάθηση και «επιληπτική κρίση», που είναι σύμπτωμα.
Σημαντική πληροφορία
Η επιληπτική κρίση είναι σύμπτωμα ενώ η επιληψία αποτελεί πάθηση.
Ιδιοπαθής επιληψία (idiopathic, primary)
Οι χρόνιες, επαναλαμβανόμενες επιληπτικές κρίσεις με αδιάγνωστη αιτιολογία αναφέρονται ως «ιδιοπαθείς» και οφείλονται κυρίως, σε γενετική νόσο. Η ιδιοπαθής επιληψία ονομάζεται επίσης, γενετική ή επιληψία αγνώστου αιτιολογίας ή πρωτογενής (genetic, unknown, primary).
Η διάγνωση της ιδιοπαθούς επιληψίας γίνεται αφού προηγουμένως αποκλειστούν όλες οι άλλες παθολογικές καταστάσεις, που μπορεί να προκαλέσουν επαναλαμβανόμενες επιληπτικές κρίσεις. Ο αποκλεισμός αυτός βασίζεται στη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού, στην ολοκληρωμένη κλινική και νευρολογική εξέταση, στις εξετάσεις αίματος, στη μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου και στην ανάλυση του ΕΝΥ.
Γενικώς, ο όρος ιδιοπαθής επιληψία αναφέρεται για κάθε ζώο που η αιτιολογία της επιληψίας είναι άγνωστη υπό τις εξής προϋποθέσεις:
(α) η ηλικία εμφάνισης των επιληπτικών κρίσεων είναι μεταξύ 6 μηνών και 6 ετών και
(β) δεν παρατηρούνται νευρικά συμπτώματα στο διάμεσο στάδιο, παρότι πρόσφατες μελέτες αναφέρουν περιστατικά ιδιοπαθούς επιληψίας σε σκύλους, που εκδηλώνουν ήπιες νευρολογικές διαταραχές (π.χ. αταξία) στο διάμεσο στάδιο.
Σε ποσοστό 21-59 % των γατιών, που προσκομίζονται με ιστορικό επαναλαμβανόμενων επιληπτικών κρίσεων, η αιτιολογία τους δε διαγιγνώσκεται και ως εκ τούτου θεωρείται ότι πρόκειται για ιδιοπαθή επιληψία.
Η ιδιοπαθής είναι η συχνότερη μορφή επιληψίας στους σκύλους. Η ύπαρξη γενετικής βάσης έχει υποψιαστεί ή αποδειχθεί σε αρκετές φυλές σκύλων όπως: Beagle, Belgian Tervuren, Bernese Mountain Dog, British Alsatian, Dachshund, English Springer Spaniel, German Shepherd, Golden Retriever, Irish Wolfhound, Keeshond, Labrador Retriever, Shetland Sheepdog και Vizsla.
Συμπτωματική επιληψία (δομική, symptomatic, structural, secondary)
Οφείλεται σε διάχυτη ή εστιακή βλάβη του εγκεφάλου.
Οι παθολογικές καταστάσεις του προσθίου εγκεφάλου που μπορεί να προκαλέσουν επιληπτικές κρίσεις, ταξινομούνται με βάση την αιτιολογία τους σε:
(1) συγγενείς εγκεφαλοπάθειες
(2) νεοπλάσματα του εγκεφάλου
(3) άσηπτες εγκεφαλίτιδες
(4) λοιμώδεις εγκεφαλίτιδες
(5) αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια
(6) κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις
Στον πίνακα αναφέρονται οι παθολογικές καταστάσεις του προσθίου εγκεφάλου, με βάση το ακρωνύμιο VITAMIN–D, που μπορεί να προκαλέσουν επιληπτικές κρίσεις
| Κατηγορία εγκεφαλοπάθειας | Παραδείγματα |
|---|---|
| V – Vascular -αγγειακή | Εγκεφαλικό επεισόδιο ισχαιμικού τύπου (έμφρακτο) Εγκεφαλικό επεισόδιο αιμορραγικού τύπου Ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια της γάτας |
| I- Inflammatory-φλεγμονώδης I- Infectious – λοιμώδης Non-infectious – άσηπτη | Βακτήρια (σπάνια) Μύκητες (Cryptococcus) Ιοί (λύσσα, FIP, canine distemper) Πρωτόζωα (Toxoplasma, Neospora) Ρικέτσιες (Εhrlichia, Anaplasma) Κοκκιωματώδης μηνιγγοεγκεφαλίτιδα Νεκρωτική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα Λευκοεγκεφαλίτιδα |
| T-Traumatic-τραυματική | Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να αρχίσουν μετά από μήνες ή χρόνια) |
| A- Anomalous –κληρονομική και συγγενής | Υδροκέφαλος |
| N- Neoplastic-νεοπλασματική | Πρωτογενή νεοπλάσματα του εγκεφάλου Μεταστατικά νεοπλάσματα του εγκεφάλου |
| D- Degenerative – εκφυλιστική | Λυσοσωμικές νόσοι αποθήκευσης |
Εξωκρανιακές αιτίες επιληψίας
Στις εξωκρανιακές αιτίες περιλαμβάνονται ορισμένες συστηματικές μεταβολικές παθήσεις και δηλητηριάσεις με νευροτοξικές ουσίες, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν την εκδήλωση επιληπτικών κρίσεων χωρίς να υπάρχει εγκεφαλική βλάβη (μεταβολικές επιληπτικές κρίσεις και νευροτοξικώσεις, reactive seizures). Η θεραπεία της μεταβολικής πάθησης ή της νευροτοξίκωσης έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή των επιληπτικών κρίσεων. Ως εκ τούτου, οι επιληπτικές αυτές κρίσεις δεν θεωρούνται καθαυτού επιληψία.
Οι κυριότερες αιτίες, που μπορεί να προκαλέσουν μεταβολικές επιληπτικές κρίσεις είναι: η υπογλυκαιμία και οι ηπατικές νόσοι (συγγενείς και επίκτητες πυλαιοσυστηματικές αναστομώσεις, μικροαγγειακή δυσπλασία, ηπατική λιπίδωση, ηπατική νεοπλασία, φλεγμονές του ήπατος).
Στις εξωκρανιακές αιτίες περιλαμβάνονται ορισμένες συστηματικές μεταβολικές παθήσεις και δηλητηριάσεις με νευροτοξικές ουσίες, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν την εκδήλωση επιληπτικών κρίσεων χωρίς να υπάρχει εγκεφαλική βλάβη (μεταβολικές επιληπτικές κρίσεις και νευροτοξικώσεις, reactive seizures). Η θεραπεία της μεταβολικής πάθησης ή της νευροτοξίκωσης έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή των επιληπτικών κρίσεων. Ως εκ τούτου, οι επιληπτικές αυτές κρίσεις δεν θεωρούνται καθαυτού επιληψία.
Οι κυριότερες αιτίες, που μπορεί να προκαλέσουν μεταβολικές επιληπτικές κρίσεις είναι: η υπογλυκαιμία και οι ηπατικές νόσοι (συγγενείς και επίκτητες πυλαιοσυστηματικές αναστομώσεις, μικροαγγειακή δυσπλασία, ηπατική λιπίδωση, ηπατική νεοπλασία, φλεγμονές του ήπατος).
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ: Εάν βρείτε λάθος σε αυτό το άρθρο, παρακαλώ στείλε mail (danourdista@gmail.com) για να διορθωθεί. Ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας !