Σε μερικές οξείες περιπτώσεις δισκοπάθειας τύπου Ι η κλινική εικόνα μπορεί να περιπλεχτεί με το φαινόμενο του νωτιαίου σοκ, κατά το οποίο τα νωτιαία αντανακλαστικά και ο μυϊκός τόνος των άκρων πίσω από μια σοβαρή οξεία βλάβη του ΝΜ μπορεί να μειωθούν ή να απουσιάσουν για διάστημα ωρών έως ημερών.
Η κλινική εικόνα της χαλαρής παράλυσης μπορεί να παραπλανήσει τον κτηνίατρο σε σχέση με την εντόπιση της βλάβης, διότι για παράδειγμα, μια βλάβη στα νευροτόμια Θ3-Ο7 (με συνοδό νωτιαίο σοκ) μπορεί να θεωρηθεί ως βλάβη στα νευροτόμια Ο7-Ι3 (οσφυϊκή διόγκωση). Μεγάλη βοήθεια για την εντόπιση της βλάβης, σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να προσφέρει η επιμελής εξέταση του δερματομυϊκού αντανακλαστικού.
Άλλο παράδειγμα είναι ένα ζώο με χαλαρή τετραπληγία. Στην περίπτωση αυτή η ΔΔ μπορεί να είναι πολυριζίτιδα – πολυνευρίτιδα ή αυχενική βλάβη συνοδευόμενη με νωτιαίο σοκ.
Το νωτιαίο σοκ ακολουθείται από μια περίοδο σταδιακής αποκατάστασης των αντανακλαστικών με τελικά αύξηση των αντανακλαστικών (hyperreflexia) μερικές ημέρες ή μήνες αργότερα.
Μυελομαλάκυνση
Σε ένα ποσοστό σκύλων 5-10%, με οξεία και σοβαρή δισκοκήλη τύπου Ι στη θωρακοσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, που συνοδεύεται με απουσία της αίσθησης του βαθύ πόνου στα οπίσθια άκρα, μπορεί να προκληθεί μυελομαλάκυνση. Η παθολογική αυτή κατάσταση οφείλεται στην τοπική ισχαιμία που προκαλείται από τον αγγειόσπασμο και τη θρόμβωση των αγγείων του νωτιαίου μυελού. Η προκαλούμενη νέκρωση του παρεγχύματος του νωτιαίου μυελού μπορεί να παραμείνει εστιακή στο σημείο της ισχαιμίας ή να επεκταθεί αρκετά σε πιο κεφαλικά ή ουραία νευροτόμια. Η επέκταση της μυελομαλάκυνσης οδηγεί συνήθως σε θάνατο εντός 5-10 ημερών. Τα τυπικά κλινικά συμπτώματα για την αναγνώριση της επερχόμενης ανιούσας ή κατιούσας μυελομαλάκυνσης είναι η εξαφάνιση των νωτιαίων αντανακλαστικών στα οπίσθια άκρα, που αρχικά ήταν φυσιολογικά (εφόσον πρόκειται για κατιούσα επέκταση), η διακοπή του δερματομυϊκού αντανακλαστικού σε κεντρικότερα νευροτόμια (εφόσον πρόκειται για ανιούσα επέκταση), η μείωση της θερμοκρασίας του σώματος και η αναπνευστική δυσχέρεια που ακολουθείται από θάνατο λόγω παράλυσης των αναπνευστικών μυών (εφόσον πρόκειται για ανιούσα επέκταση). Δεν υπάρχει θεραπεία για αυτή τη παθολογική κατάσταση.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ: Εάν βρείτε λάθος σε αυτό το άρθρο, παρακαλώ στείλε mail (danourdista@gmail.com) για να διορθωθεί. Ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας !