Ευερεθιστότητα Περιφερικών Νεύρων

Η ευερεθιστότητα των περιφερικών κινητικών νεύρων μπορεί να προκαλέσει εμμένουσα ή παροξυσμική (διαλείπουσα) σύσπαση των σκελετικών μυών. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου το επίπεδο συνείδησης δεν επηρεάζεται.

Σε αντίθεση με τη χαρακτηριστική ρυθμική μυϊκή ταλάντωση που προκαλεί ο τρόμος, η υπερδιεγερσιμότητα των περιφερικών κινητικών νεύρων προκαλεί εμμένουσα ή διαλείπουσα, άρρυθμη, ακούσια μυϊκή σύσπαση που δεν προκαλεί κίνηση του προσβεβλημένου τμήματος του σώματος.

Αναφέρονται ποικίλες μορφές ευερεθιστότητας των περιφερικών νεύρων όπως:

Χαρακτηρίζονται από ένα «τρεμοπαίξιμο» κάτω από το δέρμα λόγω σύντομης σύσπασης μικρού αριθμού μυϊκών ινιδίων.

Μυοκυμία είναι ένα σύνδρομο ακούσιας μυϊκής δραστηριότητας που χαρακτηρίζεται από κυματισμός του δέρματος πάνω από ένα μυ ό οποίος υφίσταται συνεχείς συσπάσεις. Ο κυματισμός διατηρείται κατά τη διάρκεια του ύπνου και κατά την αναισθησία.

Η νευρομυοτονία χαρακτηρίζεται από γενικευμένη μυϊκή δυσκαμψία με καθυστερημένη μυϊκή χάλαση λόγω αυτόματων επαναλαμβανόμενων εκπολώσεων των κινητικών νεύρων. Η νευρομυοτονία  διατηρείται κατά τη διάρκεια του ύπνου και της γενικής αναισθησίας. Η μυοτονία και η νευρομυοτονία συνήθως παρατηρούνται ταυτόχρονα ως αποτέλεσμα της ίδιας υποκείμενης παθολογίας.

Το συχνότερο σύνδρομο στη κτηνιατρική που προκαλεί ευερεθιστότητα των περιφερικών κινητικών νεύρων είναι η μυοτονία/νευρομυοτονία στη φυλή Jack Russel Terrier. Η πάθηση, αποτελεί ένα αναδυόμενο πρόβλημα οφειλόμενο στη μετάλλαξη του γονιδίου KCNJ10. Η πάθηση εμφανίζεται σε σκύλους ηλικίας 2 μηνών έως 3 ετών και το κύριο κλινικό χαρακτηριστικό είναι τα επεισόδια ρυθμικών, κυματοειδούς μορφής μυϊκών συσπάσεων του δέρματος.

Το 84% των πασχόντων σκύλων της φυλής Jack Russel πάσχουν συγχρόνως από μια κληρονομική πάθηση που αναφέρεται ως νωτιαιοπαρεγγεφαλιδική αταξία (spinocerebellar ataxia) που χαρακτηρίζεται από υπερμετρία, αταξία του κορμού, τρόμο της κεφαλής και μειωμένη αντίδραση απειλής.

Η μυοτονία εντάσσεται σε μια ομάδα μυϊκών παθήσεων που χαρακτηρίζονται από διαρκή σύσπαση των μυϊκών ινών ενός σκελετικού μυός, που πάντα συμβαίνει μετά από εκούσια σύσπαση ή μετά από ένα εξωτερικό ερέθισμα (π.χ. επίκρουση).

Οι μη δυστροφικές μυοτονίες οφείλονται σε διαταραχή της λειτουργίας των διαύλων χλωρίου στη μεμβράνη του μυϊκού κυττάρου (διαυλοπάθεια των σκελετικών μυών).  Αυτό έχει ως συνέπεια την αδυναμία των διαύλων χλωρίου (οι δίαυλοι χλωρίου επιτρέπουν την φυσιολογική μετάδοση των ηλεκτρικών ώσεων από τα νευρικά κύτταρα στους μύες) να μεταδώσουν κανονικά τις νευρικές ώσεις από τα νευρικά κύτταρα στους μύες. Η διαταραχή αυτή οδηγεί σε καθυστερημένη χαλάρωση του μυός.

Αναφέρονται συγγενείς και επίκτητες μορφές μυοτονίας.

Τα κλινικά συμπτώματα της μυοτονίας χαρακτηρίζονται από την αιφνίδια εμφάνιση έντονης δυσκαμψίας (υπερτονίας) και στα 4 άκρα και «βάδισμα λαγού» στα οπίσθια άκρα στα πρώτα βήματα μετά το επεισόδιο. Συχνά διαπιστώνεται οίδημα στη γλώσσα που προκαλεί δυσκολία στη κατάποση. Σε βαριά επεισόδια δυστονίας (υπερτονίας) των άκρων ο σκύλος πέφτει σε πλάγια κατάκλιση με τα 4 άκρα σε έκταση.

Τα συμπτώματα εξαφανίζονται γρήγορα με την αποκατάσταση της βάδισης χωρίς δυστονία. 

Η μυοτονία διακρίνεται σε:

1. Κληρονομική μη δυστροφική μυοτονία (inherited nondystrofic myotonia or congenital myotonia)

Παρατηρείται κυρίως σε σκύλους των φυλών miniature schnauzer, Australian cattle dogs, Jack Russel terrier, chow- chow, Great Danes και σε κατσίκες της πυγμαίας φυλής. Η πάθηση έχει περιγραφεί και σε άλλες φυλές σκύλων και σε γάτες.

Στην κληρονομική μη δυστροφική μυοτονία δεν παρατηρούνται αλλοιώσεις στην μικροσκοπική εξέταση των προσβεβλημένων μυών.

Η πιο γνωστή μυοτονία από ιστορικής άποψης παρατηρήθηκε το 1800 σε κατσίκες της φυλής pygmy (πυγμαία κατσίκα). Χαρακτηρίζεται από αιφνίδια διάχυτη δυσκαμψία (υπερτονία) των εκτεινόντων μυών που προκαλεί πτώση της κατσίκας με τα άκρα σε έκταση μετά από ένα αιφνίδιο ερέθισμα (fainting disease or epilepsy). Η προσβεβλημένη κατσίκα επανέρχεται πλήρως και δεν υφίσταται άλλο επεισόδιο για περίπου 30 min.

2. Επίκτητη μυοτονία (acquired myotonia)

Η επίκτητη μυοτονία χαρακτηρίζεται από δυσκαμψία που επιδεινώνεται με βραδύ ρυθμό. Συνήθως, θεωρείται ως χωλότητα αγνώστου αιτιολογίας και εσφαλμένα χορηγούνται κορτικοστεροειδή

Παρατηρείται κυρίως σε σκύλους μεγάλης ηλικίας που πάσχουν από υπερφλοιοεπινεφριδισμό λόγω αδενώματος της υπόφυσης ή νεοπλάσματος στα επινεφρίδια (υπερφλοιοεπινεφριδισμός) ή μακροχρόνιας χορήγησης κορτικοστεροειδών.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ: Εάν βρείτε λάθος σε αυτό το άρθρο, παρακαλώ στείλε mail (danourdista@gmail.com) για να διορθωθεί. Ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας !