Ίνωση του Ισχνού και Ημιτενοντώδη Μυών

Η ινώδης μυοπάθεια είναι μια μη επώδυνη μυϊκή βλάβη που χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό μιας ινώδους ταινίας μέσα σε έναν μυ. Η παθολογική αυτή διαδικασία συμβαίνει συχνότερα στους μύες ισχνό (gracilis) και ημιτενοντώδη (semitendinosus) των οπισθίων άκρων.

Η αιτιολογία δεν είναι σαφής. Πιθανώς η μυϊκή βλάβη να οφείλεται σε επαναλαμβανόμενο μυϊκό τραυματισμό λόγω υπερβολικών αλμάτων και έντονου τρεξίματος, που μπορεί να οδηγήσουν σε φλεγμονή, αιμορραγία, οίδημα και τελικά ίνωση των προσβεβλημένων μυών.

Η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε φυλή σκύλου. Έχει αναφερθεί συχνότερα στους Γερμανικούς Ποιμενικούς.

Οι περισσότεροι σκύλοι προσκομίζονται για αξιολόγηση ιδιόμορφης χωλότητας.

Η νευρολογική εξέταση είναι φυσιολογική. Η ινώδης μυοπάθεια των οπισθίων άκρων προκαλεί ιδιόμορφο βάδισμα, που χαρακτηρίζεται από ταχεία στροφή του γόνατος προς τα έσω με σύγχρονη στροφή του ταρσού προς τα έξω και στροφή προς τα έσω του πέλματος κατά τη φάση αιώρησης της βάδισης.

Κατά την ψηλάφηση των προσβεβλημένων μυών μπορεί να ανιχνευθεί μια σκληρή, «σχοινώδης» ινώδης ταινία.

Iδιόμορφο βάδισμα του δεξιού οπισθίου άκρου, που χαρακτηρίζεται από ταχεία στροφή του γόνατος προς τα έσω με σύγχρονη στροφή του ταρσού προς τα έξω και στροφή προς τα έσω του πέλματος κατά τη φάση αιώρησης της βάδισης.

Η διάγνωση βασίζεται στο χαρακτηριστικό βάδισμα και την κλινική εξέταση. Ο υπέρηχος του προσβεβλημένου μυός μπορεί να δείξει υποηχογενή αλλοίωση με απώλεια της φυσιολογικής παράλληλης διάταξης των μυϊκών ινών.

Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει θεραπευτική μέθοδος που να έχει αποδειχθεί ότι διορθώνει την πάθηση.

Στη βιβλιογραφία έχουν περιγραφεί πολλές χειρουργικές τεχνικές, όπως τενοντοτομή, μυοτομή και πλήρης χειρουργική αφαίρεση των προσβεβλημένων μυών ή ιστών. Ωστόσο, τα χειρουργικά αποτελέσματα δεν είναι σταθερά και συχνά παρατηρείται υψηλό ποσοστό υποτροπής.

Συνιστάται παρηγορική αντιμετώπιση των κλινικών σημείων με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά φάρμακα.

Δημοσιεύθηκε επίσης μια μικρή σειρά περιστατικών που αφορούσε 11 ινώσεις σε 9 Γερμανικούς Ποιμενικούς αστυνομικούς σκύλους, οι οποίοι θεραπεύτηκαν με έγχυση βλαστοκυττάρων προερχόμενων από λιπώδη ιστό μέσα στη βλάβη.

Η πρόγνωση για πλήρη αποκατάσταση θεωρείται γενικά επιφυλακτική, όμως οι περισσότεροι σκύλοι συντροφιάς μπορεί να διατηρήσουν αποδεκτή ποιότητα ζωής.

Απαιτούνται επιπλέον μελέτες για την πλήρη αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ: Εάν βρείτε λάθος σε αυτό το άρθρο, παρακαλώ στείλε mail (danourdista@gmail.com) για να διορθωθεί. Ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας !