Η πολυμυοσίτιδα (immune mediated polymyositis) είναι μια φλεγμονώδης πάθηση των σκελετικών μυών και μερικές φορές του οισοφάγου. Εκτός από την αυτοάνοση πολυμυοσίτιδα υπάρχουν και άλλες αιτίες που μπορεί να οδηγήσουν σε πολυμυοσίτιδα όπως: λοιμώδη νοσήματα, παρασιτικά νοσήματα, νεοπάσματα και παρανεοπλασματικά σύνδρομα.
Στοιχεία ζώου
Μπορεί να προσβληθεί σκύλος οποιασδήποτε ηλικίας και φυλής, ωστόσο η αυτοάνοση πολυμυοσίτιδα εμφανίζεται συχνότερα σε σκύλους μέσης ή μεγάλης ηλικίας. Αρσενικά και θηλυκά προσβάλλονται με την ίδια συχνότητα. Η πάθηση έχει επίσης αναφερθεί σε μικρό αριθμό γατών.
Κλινικά συμπτώματα
Τα κλινικά συμπτώματα ποικίλλουν και μπορεί να εμφανιστούν αιφνίδια ή να είναι χρόνια. Στα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνονται:
- Γενικευμένη μυϊκή αδυναμία
- Εύκολη κόπωση
- Χωλότητα που μπορεί να εναλλάσσεται από άκρο σε άκρο
- Δύσκαμπτο βάδισμα
- Οίδημα στους μύες
- Μυϊκός πόνος
- Μεγαοισοφάγος
- Σιελόρροια
- Δυσφαγία
- Πυρετό
- Δυσφωνία
- Χρόνια μυϊκή ατροφία
Στο βίντεο φαίνεται ένας σκύλος μέσης ηλικίας που παρουσιάζει δύσκαμπτο βάδισμα με μικρά βήματα και εύκολη κόπωση. Διαπιστώθηκε πόνος κατά τη ψηλάφηση των μυών. Η νευρολογική εξέταση ήταν κατά φύση. Η CK ήταν 6 φορές μεγαλύτερη από τη φυσιολογική τιμή. Θεωρήθηκε ως αυτοάνοση πολυμυοσίτιδα και αντιμετωπίστηκε με πρεδνιζολόνη. Η εξέλιξη ήταν καλή.
Νευρολογική & κλινική εξέταση
Η νευρολογική εξέταση μπορεί να είναι φυσιολογική. Ορισμένοι σκύλοι παρουσιάζουν πυρετό. Οίδημα στους μύες και πόνος εντοπίζονται μερικές φορές στα αρχικά στάδια της νόσου. Μπορεί επίσης να παρατηρηθεί μυϊκή ατροφία.
Διάγνωση
Η διάγνωση επιβεβαιώνεται εάν εντοπιστούν όλα τα παρακάτω και θεωρείται πιθανή εάν πληρούνται τρία από τα ακόλουθα κριτήρια:
- Συμβατά κλινικά συμπτώματα
- Αυξημένα επίπεδα AST και CK
- Παθολογικά ευρήματα στο ηλεκτρομυογράφημα (EMG)
- Ιστοπαθολογική ανάλυση μυϊκών βιοψιών που δείχνει νέκρωση μυϊκών ινών, φαγοκυττάρωση και λεμφοπλασμοκυτταρικές διηθήσεις
- Αποκλεισμός άλλων πιθανών αιτίων (λοιμώδη νοσήματα, νεοπλάσματα, παρανεοπλασματικά σύνδρομα)
Θεραπεία
Η βασική θεραπευτική προσέγγιση είναι η ανοσοκαταστολή με κορτικοστεροειδή, συχνότερα πρεδνιζόνη.
Η τυπική αρχική δόση είναι 1 mg/kg από του στόματος κάθε 12 ώρες για 2 εβδομάδες και στη συνέχεια σταδιακή μείωση (tapering) σε διάστημα 6–8 μηνών έως τη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.
Εάν η πρεδνιζόνη δεν οδηγήσει σε πλήρη ύφεση ή εάν το ζώο εμφανίσει μη ανεκτές ανεπιθύμητες ενέργειες, μπορεί να χρησιμοποιηθούν άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.
Εναλλακτικά ανοσοκατασταλτικά φάρμακα
- Αζαθειοπρίνη: 1 mg/kg από του στόματος κάθε 24 ώρες για 1 εβδομάδα και στη συνέχεια κάθε 48 ώρες
- Κυκλοσπορίνη: 2–5 mg/kg από του στόματος κάθε 12–24 ώρες
- Λεφλουνομίδη: 2–4 mg/kg από του στόματος κάθε 24 ώρες, με στόχο επίπεδα κατώτατης συγκέντρωσης 20 mcg/mL
- Μυκοφαινολάτη: 5–10 mg/kg από του στόματος κάθε 12 ώρες
Πρόγνωση
Η πρόγνωση είναι συνήθως καλή εφόσον η θεραπεία ξεκινήσει έγκαιρα και εφαρμοστεί επιθετικά. Η πρόγνωση είναι λιγότερο ευνοϊκή σε ασθενείς με μεγαοισοφάγο και αναγωγές, λόγω της αυξημένης πιθανότητας εισρόφησης και ανάπτυξης πνευμονίας από εισρόφηση.
Ενδέχεται να απαιτείται μακροχρόνια θεραπεία για τον έλεγχο της κατάστασης.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ: Εάν βρείτε λάθος σε αυτό το άρθρο, παρακαλώ στείλε mail (danourdista@gmail.com) για να διορθωθεί. Ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας !
Ενδιαφέρουσα βιβλιογραφία
- Evans J, Levesque D, Shelton GD. Canine inflammatory myopathies: a clinicopathologic review of 200 cases. J Vet Intern Med 2004;18:679-691.
- Lewis RM. Immune-mediated muscle disease. Vet Clin North Am Small Anim Pract 1994;24:703-710.
- Morozumi M, Oyama Y, Kurosu Y, et al. Immune-mediated polymyositis in a dog. J Vet Med Sci 1991;53:511-512.
- Podell M. Inflammatory myopathies. Vet Clin North Am Small Anim Pract 2002;32:147-167.
- Shelton GD. Neuromuscular disorders affecting young dogs and cats (1999). Vet Neurol Neurosurg J 1999;1:1.
- Troupel T, Van Caenegem N, Drougard C, et al. Generalised idiopathic polymyositis mimicking masticatory myositis in a dog. Vet Rec Case Rep 2022;10(4):e452.