Οξεία Μη Συμπιεστική Έξοδος Πηκτοειδή Πυρήνα

Την τελευταία δεκαετία, η συχνή εφαρμογή της μαγνητικής τομογραφίας (MRI) για τη διάγνωση των παθήσεων του ΝΜ, έχει αποκαλύψει και άλλες μορφές δισκοπάθειας, εκτός από την κλασσική δισκοκήλη τύπου Ι και ΙΙ κατά Hansen. Μια από αυτές είναι η οξεία μη συμπιεστική έξοδος μικρής ποσότητας υλικού από μη εκφυλισμένο ή ελάχιστα εκφυλισμένο πηκτοειδή πυρήνα (Acute Noncompressive Nucleus Pulposus Extrusion, ANNPE) και η είσοδός του διαμέσου του ινώδη δακτυλίου, μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα.

Η παθολογική  αυτή κατάσταση ονομάζεται, επίσης :

• τραυματική εξώθηση μεσοσπονδύλιου δίσκου
• οξεία εξώθηση ζελατινώδη πηκτοειδή πυρήνα
• εξώθηση μικρής ποσότητας μεσοσπονδύλιου δίσκου με μεγάλη ταχύτητα
• κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου τύπου ΙΙΙ

Ο τελευταίος όρος χρησιμοποιείται λανθασμένα διότι σε αυτές τις περιπτώσεις δεν προϋπάρχει εκφύλιση του δίσκου, όπως στις εκφυλίσεις κατά Hansen. Επίσης, ό όρος τραυματική εξώθηση μεσοσπονδύλιου δίσκου αναφέρεται και σε περιπτώσεις συμπιεστικής βλάβης, που οφείλεται σε εξώθηση εκφυλισμένου υλικού του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε περίπτωση τραυματισμού της σπονδυλικής στήλης.

Η οξεία μη συμπιεστική έξοδος του πηκτοειδή πυρήνα οφείλεται στη δημιουργία μικρής ρωγμής στον ινώδη δακτύλιο εξαιτίας της άσκησης υπερβολικά μεγάλων φορτίσεων στο μεσοσπονδύλιο δίσκο, κατά τη διάρκεια έντονης σωματικής δραστηριότητας ή τραυματισμού της σπονδυλικής στήλης. Καθόσον το εξωθούμενο υλικό του δίσκου είναι συνήθως ενυδατωμένο είτε διασκορπίζεται είτε απορροφιέται ταχέως με συνέπεια να προκαλείται θλαστική και όχι συμπιεστική κάκωση στο νωτιαίο μυελό. Η βαρύτητα της θλαστικής κάκωσης ποικίλει, αλλά τις περισσότερες φορές, είναι μεγάλη. Η εξωσκληρίδια αιμορραγία λόγω της ρήξης των φλεβωδών σπονδυλικών πλεγμάτων (internal venous plexus) των σπονδύλων μπορεί να προκαλέσει συμπίεση του ΝΜ.

Η ΑΑNPE παρατηρείται συχνότερα σε σκύλους μεγαλόσωμων ή γιγαντόσωμων φυλών ηλικίας > 7 ετών. Παρόλα αυτά μπορεί να παρατηρηθεί σε σκύλο κάθε ηλικίας και φυλής. Η φυλή Border Collie έχει τη μεγαλύτερη προδιάθεση. Η AANPE παρατηρείται σπάνια στις γάτες.

Η οξεία μη συμπιεστική έξοδος ζελατινώδους πηκτοειδή πυρήνα (ANNPE) χαρακτηρίζεται από αιφνίδια εμφάνιση νευρικών συμπτωμάτων (ανάλογων της νευροανατομικής εντόπισης της βλάβης) κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης ή μετά από τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης. Σε ποσοστό προσβεβλημένων σκύλων μεγαλύτερο από 90%, τα νευρικά συμπτώματα είναι ασύμμετρα (εντονότερα από την μια πλευρά του σώματος), σε αντίθεση με τη δισκοκήλη τύπου Ι ή ΙΙ, που συνήθως, είναι συμμετρικά. Το πρώτο 24ωρο τα νευρικά συμπτώματα επιδεινώνονται, αλλά στη συνέχεια σταθεροποιούνται ή βελτιώνονται προοδευτικά. Κατά τη στιγμή της κρούσης του πηκτοειδή πυρήνα με το ΝΜ μπορεί να ακουστεί ένα χαρακτηριστικό «ουρλιαχτό» πόνου. Στην ψηλάφηση της σπονδυλικής στήλης μπορεί να διαπιστωθεί ήπιος σπονδυλικός πόνος, μόνο κατά το πρώτο 24ωρο.   

Ο τρόπος εμφάνισης και η συμπτωματολογία της πρόπτωσης ζελατινώδους πηκτοειδή πυρήνα ομοιάζουν με την ισχαιμική μυελοπάθεια (μυελοπάθεια από ινοχόνδρινο έμβολο) από την οποία διαφοροποιείται με τη μαγνητική τομογραφία. Επίσης, η πρόπτωση ζελατινώδους πηκτοειδή πυρήνα πρέπει να διαφοροποιείται από τα κατάγματα και εξαρθρήματα των σπονδύλων, που μπορεί να συμβούν κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης ή σε τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης.

Με την νευρολογική εξέταση εντοπίζεται το σημείο της βλάβης στο ΝΜ. Το 90% των σκύλων έχουν ασύμμετρα συμπτώματα (είναι βαρύτερα από τη μια πλευρά του σώματος). Το 50% των προσβληθέντων σκύλων παρουσιάζει υπεραισθησία στη ψηλάφηση της ΣΣ κατά την αρχική νευρολογική εξέταση. Ο πόνος εξαφανίζεται, συνήθως μετά από 24 ώρες.

Η εξέταση επιλογής για τη διάγνωση είναι η MRI.

Το κλασσικό απεικονιστικό εύρημα είναι η παρουσία εστιακού σήματος αυξημένης έντασης από τη μια πλευρά του ΝΜ στην Τ2 ακολουθία πάνω από το υπεύθυνο μεσοσπονδύλιο διάστημα. Η αλλοίωση είναι, συνήθως, καλώς περιγεγραμμένη και συχνά προσβάλλει τη φαιά ουσία. Η αλλοίωση πιστεύεται ότι οφείλεται στο οίδημα του ΝΜ λόγω της θλαστικής κάκωσης.

Μερικές φορές διαπιστώνεται ήπια ενίσχυση του σκιαγραφικού στην ενδομυελική αλλοίωση ή στις μήνιγγες/επισκληρίδιο χώρο. Ο πηκτοειδής πυρήνας του προσβεβλημένου δίσκου έχει μικρότερο όγκο σε σύγκριση με τους πηκτοειδείς πυρήνες των γειτονικών μεσοσπονδυλίων δίσκων στην ακολουθία Τ2. Το μεσοσπονδύλιο διάστημα μπορεί να είναι ελαφρώς στενότερο από τα γειτονικά.  Μερικές φορές, απεικονίζεται μικρός όγκος υλικού έξω από τη σκληρή μήνιγγα που μπορεί να είναι μικρή ποσότητα υλικού του δίσκου ή αιμορραγία από τα φλεβώδη σπονδυλικά πλέγματα που συνήθως ρήγνυνται κατά την εξώθηση του πηκτοειδή πυρήνα.

 Αν δεν διατίθεται MRI, τότε προτείνεται CT ή μυελογραφία. Σε καμία από αυτές τις τεχνικές δεν απεικονίζεται η ενδομυελική αλλοίωση, αλλά είναι χρήσιμες για τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων δυσλειτουργίας του ΝΜ με το ίδιο ιστορικό και όμοια κλινικά συμπτώματα. (π.χ δισκοπάθεια τύπου Ι, κάταγμα/ εξάρθρημα σπονδύλου)

Για τους σκύλους με ANNP συστήνεται συντηρητική θεραπεία. Η ANNP είναι σχεδόν πάντοτε μη χειρουργική παθολογική κατάσταση εκτός από τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις όπου υφίσταται συμπίεση του ΝΜ από το αίμα της ρήξης των φλεβωδών σπονδυλικών πλεγμάτων κατά το τραυματικό γεγονός.

Κανένα φάρμακο συμπεριλαμβανομένων των κορτικοστεροειδών δεν επιταχύνει την ανάρρωση. Σε ασθενείς με σπονδυλική υπεραισθησία μπορεί να χορηγηθούν αναλγητικά στα αρχικά στάδια.

Συστήνεται περιορισμός της άσκησης για 2 εβδομάδες για τη μείωση του κινδύνου εξώθησης επιπρόσθετου υλικού του δίσκου και η περιποίηση του σκύλου που συνίσταται στην κατάκλιση σε μαλακό στρώμα και τα συνεχή γυρίσματα για αλλαγή θέσης με σκοπό την πρόληψη δημιουργίας ελκών κατάκλισης και η φροντίδα της ουροδόχου κύστης (συμπίεση με τα χέρια ή τοποθέτηση ουροκαθετήρα).

Η πρόγνωση είναι καλή. Σύμφωνα με περιορισμένο αριθμό εργασιών το ποσοστό ανάρρωσης είναι μεταξύ 67% και 100%. Στις γάτες η πρόγνωση είναι καλύτερη.

Στους αρνητικούς προγνωστικούς παράγοντες περιλαμβάνονται:

• Η βαρύτητα των κλινικών συμπτωμάτων
• Η μη βελτίωση εντός 2 εβδομάδων
• Η εντόπιση της βλάβης σε μια από τις δυο διογκώσεις (αυχενική, οσφυϊκή)
• Η απουσία της αίσθησης του πόνου
• Η ακράτεια ούρων ή κοπράνων
• Οι μεγαλόσωμες και γιγαντόσωμες φυλές (πιθανόν λόγω της δυσκολίας περιποίησης)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ: Εάν βρείτε λάθος σε αυτό το άρθρο, παρακαλώ στείλε mail (danourdista@gmail.com) για να διορθωθεί. Ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας !