Δισκοκήλη

Η νόσος του μεσοσπονδύλιου δίσκου (intervertebral Disc Disease. IVDD) είναι η συχνότερη πάθηση της σπονδυλικής στήλης στους σκύλους.

Άλλες ορολογίες για τη δισκοπάθεια είναι «κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου», «ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου» και  «μετατόπιση δίσκου».

Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι παρεμβάλλονται μεταξύ των σωμάτων των σπονδύλων παρέχοντας σταθερότητα και ελαστικότητα στη σπονδυλική στήλη (ΣΣ). Μεταξύ του 1^ου και του 2^ου αυχενικού σπονδύλου και μεταξύ των συνοστεομένων ιερών σπονδύλων δεν υπάρχουν μεσοσπονδύλιοι δίσκοι. Υπάρχει επίσης μεταβλητός αριθμός μεσοσπονδύλιων δίσκων μεταξύ των κοκκυγικών σπονδύλων της ουράς.

Ο κάθε μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από τον κεντρικό πηκτοειδή πυρήνα (nucleus pulposus – NP)., τον περιφερικό ινώδη δακτύλιο (annulus fibrosus – AF)  και τις χόνδρινες τελικές πλάκες.

Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι διαμορφώνουν ένα είδος άρθρωσης μεταξύ των σωμάτων των σπονδύλων, η οποία επιτρέπει περιορισμένη κίνηση προς όλες τις κατευθύνσεις και ανθίσταται στις συμπιεστικές δυνάμεις, που ασκούνται κατά μήκος του επιμήκη άξονα της ΣΣ.

Ο ινώδης δακτύλιος συνίσταται από κυκλοτερή ομόκεντρα πέταλα κολλαγόνου τύπου Ι και τύπου ΙΙ. Ο ινώδης δακτύλιος μαζί με τις τελικές πλάκες, που προσφύονται στις επιφύσεις των εκατέρωθεν σπονδύλων, συγκρατούν τον πηκτοειδή πυρήνα σε έκκεντρη θέση μέσα στο μεσοσπονδύλιο δίσκο. Ο φυσιολογικός (μη εκφυλισμένος) πηκτοειδής πυρήνας έχει σχήμα φασιόλου, είναι διάφανος και έχει ζελατινώδη υφή. Η εξωκυττάρια θεμέλια ουσία του πηκτοειδή πυρήνα αποτελείται κυρίως από νερό, κολλαγόνο τύπου ΙΙ και υδρόφιλες πρωτεογλυκάνες, ενώ τα κύτταρά του διακρίνονται σε αυτά που προέρχονται από τη νωτιαία χορδή και σε αυτά  που μοιάζουν με χονδροκύτταρα.

Οι τελικές πλάκες στα κουτάβια αποτελούνται από υαλοειδή χόνδρο και στους ενήλικες σκύλους από αποτιτανωμένο χόνδρο, ο οποίος διαπερνάται από μικρά αγγεία διαμέσου των οποίων διαχέονται οι θρεπτικές ουσίες για τη θρέψη του πηκτοειδή πυρήνα και του ινώδη δακτυλίου, που στερούνται αιμοφόρων αγγείων.

Η άνω επιφάνεια των μεσοσπονδύλιων δίσκων συνάπτεται με το ραχιαίο και η κάτω με τον κοιλιακό επιμήκη σύνδεσμο, αντίστοιχα. Ο ραχιαίος επιμήκης σύνδεσμος είναι παχύτερος στην αυχενική σε σύγκριση με άλλες μοίρες της σπονδυλικής στήλης μειώνοντας, τοιουτοτρόπως, τις πιθανότητες ραχιαίας πρόπτωσης υλικού του πηκτοειδή πυρήνα σε αυτή την ανατομική περιοχή. Η άνω επιφάνεια των μεσοσπονδύλιων δίσκων μεταξύ των σπονδύλων Θ2 και Θ10 ενισχύεται με τους μεσάρθριους συνδέσμους της κεφαλής των πλευρών, με συνέπεια να ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες δισκοκήλης στη περιοχή αυτή της σπονδυλικής στήλης. Πίσω από το σπόνδυλο Θ10 οι μεσάρθριοι σύνδεσμοι των κεφαλών των πλευρών έχουν μικρότερη αντοχή ή απουσιάζουν. Μεταξύ των πετάλων των σπονδυλικών τόξων παρεμβάλλονται οι μεσοτόξιοι ή ωχροί σύνδεσμοι. Κοιλιακά των μεσοτόξιων συνδέσμων είναι ο επισκληρίδιος χώρος, ο οποίος διαχωρίζει τους συνδέσμους και τα σπονδυλικά τόξα από τη σκληρή μήνιγγα που περιβάλλει το νωτιαίο μυελό.

Τα εσωτερικό τμήμα του ινώδη δακτυλίου, που ονομάζεται μεταβατική ζώνη και o πηκτοειδής πυρήνας στερούνται υποδοχέων πόνου. Το εξωτερικό τμήμα του ινώδη δακτυλίου και ο ραχιαίος επιμήκης σύνδεσμος, αντίθετα, διαθέτουν αλγοϋποδοχείς, στη διέγερση των οποίων οφείλεται ο σπονδυλικός πόνος, που παρατηρείται στη δισκοκήλη.

Περιγράφονται 3 τύποι δισκοπάθειας:

Ο τύπος Ι χαρακτηρίζεται από χονδροειδή εκφύλιση. Παρατηρείται συχνότερα σε νεαρούς σκύλους χονδροδυστροφικών φυλών. Η εκφυλιστική διεργασία αρχίζει αμέσως μετά τη γέννηση και οφείλεται στην πρόωρη γήρανση των κυττάρων του πηκτοειδή πυρήνα, με συνέπεια την αφυδάτωσή του και την δυστροφική ασβέστωσή του. Η μεταβολή της σύστασης του πηκτοειδή πυρήνα διαταράσσει την ομοιόμορφη κατανομή των φορτίσεων που ασκούνται στον ινώδη δακτύλιο. Προκαλείται, τοιουτοτρόπως, υπερφόρτωση σε ορισμένες περιοχές του ινώδη δακτυλίου, με συνέπεια τη ρήξη των κολλαγόνων ινών του. Διαμέσου των ρωγμών του ινώδη δακτυλίου απελευθερώνεται υλικό του εκφυλισμένου πηκτοειδή πυρήνα ακολουθώντας συνήθως ραχιαία ή ραχιοπλευρική κατεύθυνση και προσπίπτει μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα ή σε μεσοσπονδύλιο τρήμα.  Η ραχιαία ή ραχιαιοπλευρική κατεύθυνση της προβολής του υλικού του πηκτοειδή πυρήνα οφείλεται στην έκκεντρη θέση που έχει ο πηκτοειδής πυρήνας μέσα στο μεσοσπονδύλιο δίσκο. Ο Hansen ονόμασε την πρόπτωση ή έξοδο του αφυδατωμένου και αποτιτανωμένου πηκτοειδή πυρήνα μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα «κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου τύπου Ι» ή «δισκοκήλη τύπου Ι».

Ο τύπος ΙΙ χαρακτηρίζεται από ινώδη εκφύλιση. Η ινώδης εκφύλιση παρατηρείται, κατά κύριο λόγο, σε μέσης ή μεγάλης ηλικίας μεγαλόσωμες, μη χονδροδυστροφικές φυλές σκύλων. Η ινώδης εκφύλιση προσβάλλει, κατά κύριο λόγο, τον ινώδη δακτύλιο προκαλώντας τον διαχωρισμό των πετάλων του. Με την πάροδο του χρόνου, η μηχανική φόρτιση που ασκείται από τον πηκτοειδή πυρήνα στον εκφυλισμένο ινώδη δακτύλιο προξενεί την υπερπλασία της ραχιαίος, κυρίως, μοίρας του. Η δημιουργούμενη ραχιαία διόγκωση του ινώδη δακτυλίου προβάλλει μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα, προκαλώντας συμπίεση του νωτιαίου μυελού και των ριζών των νωτιαίων νεύρων. Ο Hansen ονόμασε την προβολή του ινώδη δακτυλίου μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα «κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου τύπου ΙΙ» ή «δισκοκήλη τύπου ΙΙ».

Συχνά, αναφέρονται περιστατικά σκύλων με δισκοκήλη, η οποία δε μπορεί να ταξινομηθεί σε μια από τις δυο κατηγορίες, που περιέγραψε ο Hansen, επειδή δεν πληρούται όλα τα ιστολογικά ή κλινικά κριτήρια της κάθε κατηγορίας. Για παράδειγμα, μπορεί να διαπιστωθεί η παρουσία αποτιτανωμένου υλικού του πηκτοειδή πυρήνα μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα σε σκύλους που δεν ανήκουν σε χονδροδυστροφική φυλή ή μπορεί η δισκοκήλη τύπου ΙΙ να εκδηλωθεί με οξεία συμπτωματολογία και η τύπου Ι με χρόνια εγκατάσταση των συμπτωμάτων. Επίσης, υπάρχει αντιπαράθεση όσον αφορά τις φυλές των σκύλων που θεωρούνται χονδροδυστροφικές. Για παράδειγμα, η φυλή Cocker spaniel και Beagle κατατάσσονται στις χονδροδυστροφικές φυλές παρότι δεν έχουν κοντά άκρα

Αναφέρεται και μια τρίτη κατηγορία προβολής μεσοσπονδύλιου δίσκου που είναι η οξεία μη συμπιεστική έξοδος πηκτοειδή πυρήνα. (Acute Non-Compressible Nucleus Pulposus Extrusion , ANNPE)

Τύπος Ι

• Παρατηρείται συχνότερα σε σκύλους νεαρής ή μέσης ηλικίας χονδροδυστροφικών φυλών
• Συχνότερα προσβάλλονται οι σκύλοι της φυλής Dachshund
• Συχνά επίσης προσβάλλονται οι σκύλο των φυλών Beagle, Basset Hound, Lhasa Apso, Pekingese, Shih Tzu.
• Η δισκοπάθεια τύπου Ι παρατηρείται σπάνια σε σκύλους < 2 ετών (σκεφτείτε άλλες αιτίες όπως τραύμα, ατλαντοαξονική αστάθεια, μηνιγγίτιδα).
• Από τις μεγαλόσωμες φυλές συχνότερα προσβάλλονται οι Dalmatian, German Shepherd, Labrador, Pitbull, Rottweiler, Doberman.

Τύπος ΙΙ

Προσβάλλονται κυρίως σκύλοι μεγαλόσωμων φυλών μέσης ή μεγάλης ηλικίας (>5 ετών) μη χονδροδυστροφικών φυλών.

Οι γάτες σπάνια εμφανίζουν IVDD. Συχνότερα προσβάλλονται ηλικιωμένες γάτες με εντόπιση την οσφυϊκή μοίρα του ΝΜ.

Νευρικά συμπτώματα δισκοπάθειας τύπου Ι

Τα νευρικά συμπτώματα της εξόδου μεσοσπονδύλιου δίσκου τύπου Ι μπορεί να εκδηλωθούν αιφνίδια εντός λεπτών ή σταδιακά  σε διάστημα ημερών, ανάλογα με το ρυθμό εξόδου του δίσκου.

Η εντόπιση της βλάβης γίνεται με βάση τα νευρικά συμπτώματα, που είναι χαρακτηριστικά για κάθε μοίρας του ΝΜ (αυχενική, θωρακοσφυϊκή, οσφυοϊερή).

Νευρικά συμπτώματα δισκοπάθειας τύπου ΙΙ

Η συμπίεση του ΝΜ, λόγω δισκοκήλης τύπου ΙΙ, χαρακτηρίζεται από νευρικά συμπτώματα που εξελίσσονται με αργό ρυθμό για διάστημα εβδομάδων ή μηνών. Μερικές φορές, μπορεί να παρατηρηθεί οξεία επιδείνωση των συμπτωμάτων. Το είδος των συμπτωμάτων εξαρτάται από την εντόπιση της βλάβης. Μερικές φορές, αναφέρεται από τους ιδιοκτήτες η παρουσία σπονδυλικού πόνου. Ο σπονδυλικός πόνος δεν οφείλεται στη συμπίεση του ΝΜ (το παρέγχυμα του ΝΜ δεν περιέχει αλγοϋποδοχείς), αλλά στη διέγερση των αλγοϋποδοχέων του ινώδη δακτυλίου ή του ραχιαίου επιμήκη συνδέσμου λόγω διάτασης των ινών τους ή σε συμπίεση νεύρου.

Το κύριο νευρικό σύμπτωμα της δισκοκήλης τύπου ΙΙ της θωρακοσφυϊκής μοίρας της ΣΣ είναι η παραπάρεση με διατήρηση της ικανότητας βαδίσματος. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να εξελιχθεί σε παραπληγία. Τη μεγαλύτερη συχνότητα προσβολής από δισκοκήλη τύπου ΙΙ έχει η φυλή German shepherd (>50% των αναφερομένων περιστατικών). Προσβάλλονται επίσης συχνά οι φυλές Labrador retriever, Staffordshire bull terrier και Weimaraner.

Σε ζώα που προσκομίζονται με ιστορικό σπονδυλικού πόνου θα πρέπει να γίνεται διάκριση από άλλες πιθανές αιτίες πόνου όπως είναι :

• οι παθήσεις της κοιλιακής κοιλότητας (ζώα με κοιλιακό πόνο έχουν τεταμένους τους κοιλιακούς μυς όπως ακριβώς τα ζώα με σπονδυλικό πόνο)
• ποικίλες φλεγμονώδεις, λοιμώδεις ή νεοπλασματικές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος.  

Σε ζώα που προσκομίζονται με οξεία πάρεση ή αταξία οι πιο συχνές διαφορικές διαγνώσεις είναι :

• τα παθολογικά ή τραυματικά κατάγματα των σπονδύλων
• η ισχαιμική μυελοπάθεια από ινοχόνδρινο έμβολο
• η μυελίτιδα
• τα νεοπλάσματα  (παρότι εξελίσσονται βραδέως, μπορεί να προκαλέσουν οξεία εμφάνιση κλινικών συμπτωμάτων λόγω πρόκλησης παθολογικών καταγμάτων αν αφορούν τους σπονδύλους ή λόγω θρόμβωσης ή ρήξης αγγείων αν αφορούν το ΝΜ)

Σε μερικές περιπτώσεις, όταν η δισκοκήλη εντοπίζεται στο αυχενικό ή οσφυοϊερό όγκωμα, είναι δύσκολη η διαφοροποίησή της από τις περιφερικές νευροπάθειες, διότι και στις δυο περιπτώσεις παρατηρείται χαλαρή παράλυση. 

Σε ζώα που προσκομίζονται με χρόνια πάρεση ή αταξία οι κύριες διαφορικές διαγνώσεις είναι

• οι συμπιεστικές βλάβες κυρίως από νεόπλασμα
• η εκφυλιστική μυελοπάθεια

Μετά την εντόπιση της βλάβης στη ΣΣ, το επόμενο βήμα είναι η απεικονιστική διάγνωση. Με αυτήν αποκαλύπτεται το είδος και η βαρύτητα της αλλοίωσης και αποκλείονται ή επιβεβαιώνονται οι διαφορικές διαγνώσεις. Σε ζώα που προσκομίζονται με μοναδικό σύμπτωμα το πόνο, τα απλά ακτινογραφήματα της ΣΣ είναι αρχικά επαρκή για τον αποκλεισμό της δισκοσπονδυλίτιδας, των συγγενών παραμορφώσεων των σπονδύλων, των νεοπλασμάτων των σπονδύλων και των καταγμάτων/εξαρθρημάτων. Στην περίπτωση, που ο πόνος επιμένει η επιδεινώνεται απαιτούνται πιο σύγχρονες απεικονιστικές τεχνικές.

Στις απλές ακτινογραφίες μπορεί να απεικονιστούν αλλοιώσεις, που ενδέχεται να είναι ενδεικτικές δισκοκήλης αλλά δεν αποτελούν κριτήριο για την οριστική διάγνωση. Τέτοια απεικονιστικά ευρήματα είναι η αποτιτάνωση ενός ή περισσοτέρων μεσοσπονδύλιων δίσκων, η στένωση ή το σφηνοειδές σχήμα ενός μεσοσπονδύλιου διαστήματος, η παρουσία ασβεστοποιημένου υλικού του πηκτοειδή πυρήνα στην περιοχή του μεσοσπονδύλιου τρήματος και η στένωση του μεσοσπονδύλιου τρήματος.

Στο πρόσφατο παρελθόν για την οριστική διάγνωση της δισκοκήλης και την εντόπιση της βλάβης εφαρμοζόταν η μυελογραφία, η οποία συνίσταται στη λήψη ακτινογραφιών μετά από έγχυση σκιαγραφικής ουσίας στον υπαραχνοειδή χώρο.  Στη μυελογραφία, η εξωσκληρίδια συμπίεση του νωτιαίου μυελού, που προκαλείται από το προσπίπτον υλικό του πηκτοειδή πυρήνα, απεικονίζεται ως λέπτυνση και προς τα άνω μετατόπιση της κοιλιακής ταινίας του σκιαγραφικού με πιθανή ταυτόχρονη λέπτυνση ή εξαφάνιση και της ραχιαίας ταινίας. Μερικές φορές, στην οξεία θωρακοσφυϊκή δισκοκήλη τύπου Ι προκαλείται οίδημα στη πάσχουσα περιοχή του νωτιαίου μυελού, που εμποδίζει τη δίοδο της σκιαγραφικής ουσίας στον υπαραχνοειδή χώρο. Αυτό έχει ως συνέπεια την αδυναμία εντόπισης του πάσχοντος μεσοσπονδύλιου διαστήματος. 

 Οι σύγχρονες απεικονιστικές τεχνικές για τη διάγνωση της δισκοκήλης είναι η αξονική και η μαγνητική τομογραφία (απεικονιστικές μέθοδοι εγκάρσιων τομών). 

Η αξονική τομογραφία είναι μη επεμβατική απεικονιστική τεχνική, με σύντομο χρόνο εξέτασης (4-8 min ανάλογα με τον τύπο του μηχανήματος), που έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές της πυκνότητας των διαφόρων ιστών, επιτρέποντας την απεικόνιση του αποτιτανωμένου υλικού του πηκτοειδή πυρήνα μέσα στον σπονδυλικό σωλήνα ή στο μεσοσπονδύλιο τρήμα με μεγάλη ευκρίνεια και υψηλή ανάλυση.

Πρόσφατες μελέτες υπολογίζουν ότι η διαγνωστική ακρίβεια της αξονικής τομογραφίας στην περίπτωση θωρακοσφυϊκής δισκοκήλης είναι 81,8-100%. Το ασβεστοποιημένο υλικό του πηκτοειδή πυρήνα απεικονίζεται ως υπέρπυκνη εξωμυελική μάζα, σε σύγκριση με το παρέγχυμα του νωτιαίου μυελού. Επειδή η αξονική τομογραφία έχει το πλεονέκτημα της απεικόνισης εγκαρσίων τομών του νωτιαίου μυελού, επιτρέπεται ο προσδιορισμός της πλευράς (δεξιά, αριστερά, κάτω, άνω) του σπονδυλικού σωλήνα που έχει προσπέσει ο πηκτοειδής πυρήνας, καθιστώντας τοιουτοτρόπως, εύκολη την επιλογή της πλευράς της σπονδυλικής στήλης, που πρέπει να γίνει η προσπέλαση για την αποσυμπιεστική χειρουργική θεραπεία. Το βασικό μειονέκτημα της αξονικής τομογραφίας είναι η αδυναμία απεικόνισης του προβάλλοντος, μη αποτιτανωμένου ινώδη δακτυλίου, όπως συμβαίνει στη δισκοκήλη τύπου ΙΙ και η αδυναμία απεικόνισης του προσπίπτοντος ζελατινώδους (μη εκφυλισμένου) πηκτοειδή πυρήνα.

Για τη λεπτομερή απεικόνιση του παρεγχύματος του νωτιαίου μυελού και για τον προσδιορισμό της πλευράς του νωτιαίου μυελού που συμπιέζεται, η μέθοδος επιλογής είναι η μαγνητική τομογραφία. Με την τεχνική αυτή επιτρέπεται, επίσης, η διάγνωση της πρώιμης εκφύλισης του μεσοσπονδύλιου δίσκου πριν την αποτιτάνωση του πηκτοειδή πυρήνα. Στη μαγνητική τομογραφία, στην Τ2-ακολουθία, ο φυσιολογικός πηκτοειδής πυρήνας απεικονίζεται σαν μια ελλειπτική περιοχή με σήμα αυξημένης έντασης και ο ινώδης δακτύλιος με σήμα χαμηλής έντασης, σε αντίθεση με τον εκφυλισμένο πηκτοειδή πυρήνα, που απεικονίζεται με σήμα χαμηλής έντασης και ο διαχωρισμός του από τον ινώδη δακτύλιο δεν είναι εφικτός.

Η μαγνητική τομογραφία έχει επίσης προγνωστική αξία όσον αφορά την εξέλιξη της δισκοκήλης διότι σε θλαστικές κακώσεις αναγνωρίζονται οι περιοχές του παρεγχύματος του νωτιαίου μυελού, που έχει προκληθεί διαταραχή του φραγμού αίματος-νωτιαίου μυελού (απεικόνιση οιδήματος, νέκρωσης, αιμορραγίας). Οι περιοχές αυτές απεικονίζεται στην Τ2-ακολουθία με σήμα αυξημένης έντασης και προδικάζουν δυσμενή πρόγνωση. Σύμφωνα με μια κλινική μελέτη, μόνο το 31% των παραπληγικών σκύλων με απουσία της αίσθησης του βαθύ πόνου και απεικόνιση στην Τ2-ακολουθία μιας περιοχής του νωτιαίου μυελού με σήμα αυξημένης έντασης αποκαταστάθηκε. Αντίθετα, αποκαταστάθηκε το 100% των σκύλων που το παρέγχυμα του ΝΜ δεν είχε αλλοιώσεις ανεξάρτητα από τη διατήρηση ή όχι της αίσθησης του βαθύ πόνου. Η μαγνητική τομογραφία είναι επίσης, η πιο αξιόπιστη μέθοδος για τη διάγνωση της πρόπτωσης υλικού του δίσκου σε μεσοσπονδύλιο τρήμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

Η επιλογή μεταξύ αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας για την διάγνωση της δισκοπάθειας εξαρτάται από τη βαρύτητα των κλινικών συμπτωμάτων. Στη δισκοκήλη τύπου Ι με ήπια κλινικά συμπτώματα προτείνεται η αξονική τομογραφία, διότι η βασική μέριμνα είναι η εντόπιση του προσπίπτοντος αποτιτανωμένου υλικού του πηκτοειδή πυρήνα με σκοπό να σχεδιαστεί η χειρουργική αποσυμπίεση. Αντίθετα, στη δισκοκήλη τύπου Ι με βαριά κλινικά συμπτώματα και απώλεια της αίσθησης του βαθύ πόνου, εκτός από την εντόπιση της βλάβης, έχει μεγάλη αξία η απεικόνιση του παρεγχύματος του νωτιαίου μυελού στην περιοχή της κάκωσης ώστε να εκτιμηθεί η έκταση και η βαρύτητά της κάκωσης.

Στην οξεία μη συμπιεστική πρόπτωση ζελατινώδους πηκτοειδή πυρήνα (ANNPE) (μη εκφυλισμένου), το διαγνωστικό εύρημα είναι η απεικόνιση εστιακής ενδομυελικής αλλοίωσης με σήμα αυξημένης έντασης στην Τ2-ακολουθία και η διατήρηση σήματος ίσης έντασης με το νωτιαίο μυελό στην Τ1-ακολουθία στην ίδια περιοχή. Η ενδομυελική αλλοίωση εντοπίζεται ραχιαία του μεσοσπονδύλιου διαστήματος από το οποίο έγινε η εξώθηση του πηκτοειδή πυρήνα και συνήθως από τη μια πλευρά του παρεγχύματος του νωτιαίου μυελού.

Στην οξεία συμπιεστική πρόπτωση ζελατινώδους πυρήνα στην αυχενική μοίρα του νωτιαίου μυελού (HNPE), το διαγνωστικό εύρημα είναι η απεικόνιση υλικού του πηκτοειδή πυρήνα με σήμα αυξημένης έντασης στην ακολουθία-Τ2. Σε όλες τις άλλες ακολουθίες το υλικό έχει σήμα όμοιας έντασης με φυσιολογικό, μη εκφυλισμένο πηκτοειδή πυρήνα. Το υλικό του πηκτοειδή πυρήνα εντοπίζεται στο μέσο της κοιλιακής επιφάνειας του νωτιαίου μυελού ακριβώς ραχιαία του προσβεβλημένου μεσοσπονδύλιου δίσκου, συμπιέζει το νωτιαίο μυελό και συχνά έχει χαρακτηριστικό δίλοβο περίγραμμα (περίγραμμα γλάρου), που οφείλεται την εντόπισή του που είναι κοιλιακά του ραχιαίου επιμήκη συνδέσμου. Στον υπερκείμενο νωτιαίο μυελό μπορεί να παρατηρηθεί εστιακή περιοχή με σήμα αυξημένης έντασης που δηλώνει θλαστική κάκωση.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ: Εάν βρείτε λάθος σε αυτό το άρθρο, παρακαλώ στείλε mail (danourdista@gmail.com) για να διορθωθεί. Ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας !